De vraag hoe je een komeet astrologisch kunt duiden is iets wat mij al langer bezighoudt. Bij het verschijnen van een komeet gaat bij mij altijd een rood lichtje branden dat zegt: opletten, wat gaat er nu weer gebeuren? De meeste astrologen zullen dit hebben. In de astrologische literatuur is, voor zover ik kan nagaan, weinig te vinden over kometen, behalve dat ze onheil lijken aan te kondigen. Bijvoorbeeld, de zware aardbeving die zuidoost Turkije op 6 februari 2023 trof, vond plaats toen de komeet C/2022 E3 aan de hemel verschenen was. Volgens de klassieke astrologie wordt de werking van een komeet voelbaar als hij zichtbaar is met het blote oog. Ik heb geprobeerd hier wat zicht op te krijgen door het vraagstuk eerst fenomenologisch te benaderen, uitgaande van de wetenschappelijk kennis die tot nu toe vergaard is.
Een komeet is een klein hemellichaam van luttele kilometers in doorsnee met een extreem excentrische baan om de Zon. Het aphelium ligt in de buitenste regionen van het zonnestelstel of nog verder weg in de interstellaire ruimte. Het vermoeden bestaat dat kometen met een lange omlooptijd van tienduizenden jaren uit de Oortwolk komen die ver buiten het zonnestelsel ligt. De Oortwolk is tot nu toe een hypothetisch gegeven. Andere kometen, met een omlooptijd van enkele honderden jaren of minder, lijken uit de Kuipergordel te komen. Het perihelium van een komeet ligt meestal vlak bij de zon, soms zelfs binnen de baan van Mercurius. Een komeet ontwikkelt tijdens zijn “val” naar de Zon een zeer hoge snelheid, van soms rond de 100 km/sec. Een komeet bestaat voor het grootste deel uit bevroren materie, die verdampt onder invloed van straling als hij de zon nadert. De damp die vrijkomt vormt een coma van minuscule stofdeeltjes en geïoniseerde moleculen en atomen. Die coma is eigenlijk een grote plasmabol om de fysieke komeet heen met een diameter van soms tienduizenden km. Een deel van het plasma wordt door de straling van de zon van de komeet afgeblazen. Daardoor ontstaat een lange staart van één tot enkele miljoenen kilometers lang. Op Aarde zien we alleen de coma en de staart. De fysieke komeet is te klein om waargenomen te worden. Wat we zien is een plasmabol met een staart, een “kosmische vuurdraak” die van ver komt en de binnenste regionen van het zonnestelsel in suist. Na zijn vertrek wordt hij lange tijd niet meer gezien. Niet alle kometen hebben dezelfde kleur, dit is afhankelijk van het materiaal waaruit ze bestaan.
Sommige kometen komen nooit meer terug. In dat geval zijn ze uiteengevallen tijdens hun reis om de zon. De restanten van de komeet vormen dan een wolk van stof en brokstukken, die wanneer deze de baan van de Aarde kruist, in de atmosfeer terecht komen en te zien zijn als “vallende sterren”. Sommige zijn zo groot dat ze in de atmosfeer ontploffen of op de aardbodem terecht komen. Een ander type komeet dat nooit meer terugkomt is de zogenaamde interstellaire komeet. Hiervan zijn de afgelopen jaren drie langsgekomen. Doordat een interstellaire komeet vanuit een grote hoek ten opzichte van de ecliptica het zonnestelsel in komt en een hyperbolische baan heeft, weten we zeker dat hij een bezoeker is van buiten ons zonnestelsel en misschien wel een reis van honderden miljoenen jaren achter zich heeft voordat hij bij ons langs kwam. Wetenschappelijk gezien zijn dit zeer interessante objecten en vanuit astrologisch standpunt zijn ze het meest mysterieus.
Om te trachten astrologisch iets van een komeet te begrijpen, lijkt het me van belang het moment van ontdekking van de komeet in aanmerking te nemen en vast te stellen in welk siderisch sterrenbeeld hij stond op moment van ontdekking en welke lengte hij had ten opzichte van de tropische dierenriem. Misschien kunnen we daar een betekenis uit afleiden en enig begrip krijgen van wat de komeet komt doen. De wijze waarop hij zich door het zonnestelsel beweegt kan ook veelbetekenend zijn: met de richting van planeten mee (direct) of er tegen in (retrograde). Verder zou ik er nog niet zoveel over kunnen zeggen.
